Hai tempo alguén me dixo…

gran concierto, se nota en las notas que dejamos despues de uno…

Hoxe penso algo dese estilo, logo de oir onte a Marlango no Centro Social Caixanova. Había moita xente. O aforo completo. Por suposto, non vou resumir o sentir xeral, pois apenas podo comprende-lo meu ata que repouse. Hoxe só unha anécdota… referida ó momento en que Alejandro Pelayo introduciu unha canción coa melodía de “Érase una vez…“.
Nese momento, todo o mundo menor de 30 anos e maior de 23 empezou a canta-la canción para sí. A tarareala e recordar os debuxos cos que crecemos. As rapazas que estaban diante nosa tamén. Só que elas… sabían a letra completa! Foi incrible. Deixei de prestar atención a Marlango e soamente oía ás tres cantando…
Erase, una vez… un planeta triste y oscuro
y la luz, al nacer… descubrió un bonito mundo de color.


3 responses to “Crónica do concerto de Marlango”

  1. non sei se estarás a referirte a nós…estabas no segundo anfiteatro na esquina da dereita terceira fila e levas gafas negras..?:)se és ti, que pequeno é o mundo este do internet…que gran concerto. como mola ser unha anécdota…

Leave a Reply to Andrés Cancel reply

Your email address will not be published.

%d bloggers like this: